Veel volk, ongelofelijk lekkere hamburgers, een uitstekende sfeer.

Hier de foto's.

én hier de memorabele speech van Patrick:

Beste Medewerkers,

Van sommige mensen die hier binnenkomen, krijg je af en toe de opmerking “Wat is dat hier voor een nest !”

En inderdaad-kijk om je heen- dit is een wriemelend nest. Met mensen van alle slag en diverse pluimage. Heel dikwijls een mierennest, af en toe een wespennest, maar globaal gezien toch uiteindelijk altijd een warm nest. 

Een warm nest terwijl het buiten stormt van crisissen en besparingen. Tot nu toe hebben deze stormen ons nog niet bereikt, laat staan schade toegebracht. Alhoewel er hier en daar al wel een gaatje viel of een dakpan afwaaide, toch puzzelen we altijd wel alles terug in elkaar.

 Bovendien is deze puzzel nooit af, maar net als in elk nest zijn er altijd wel die nieuwe nestjes willen gaan bouwen. Zo kreeg deze kleine olifant stilaan vleugels: bij de stad Leuven, in Herent, in Mechelen en sinds kort ook in Tienen en Diest. Er zijn er zelfs die vrijwillig in de gevangenis gaan zitten.

Voorlopig zijn we niet van plan dit warme nest schraal en koud te laten worden. Dit nest heeft alleen maar warmte doordat het een hart en ziel heeft. Er wordt wel eens gedacht dat het hart van de organisatie hierboven in het coördinatielokaal klopt; niets is echter minder waar. Het hart en de ziel van Wonen en Werken zijn jullie allemaal, die hier elke dag het nest komen warmen.

Ik wil jullie dan ook heel hartelijk danken voor jullie inzet van het afgelopen jaar en hoop dat jullie ook dit jaar het nest warm houden.